Wat geloven wij?

wat geloven wij


De “ArkRankgemeente” is een fusie per 1 januari 2020 van de “De Rank” en “De Ark”. Twee wijkgemeentes van de Protestantse Kerk in Nederland te Krimpen aan den IJssel. “De Rank” kent zijn oorsprong in de Nederlandse Hervormde kerk en “De Ark” in de Gereformeerde Kerken.
Wij geloven het evangelie zoals dat wordt verwoord in de apostolische geloofsbelijdenis, ook wel genoemd de twaalf artikelen van het geloof. Ze zijn ontstaan in de tweede eeuw na Christus, waarschijnlijk uit een doopbelijdenis. De apostolische geloofsbelijdenis luidt als volgt:

Ik geloof in God de Vader, de Almachtige, Schepper van de hemel en de aarde.
En in Jezus Christus, zijn eniggeboren Zoon, onze Here;
die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria;
die geleden heeft, onder Pontius Pilatus is gekruisigd, gestorven en begraven, neergedaald in de hel;
op de derde dag opgestaan uit de doden;
opgevaren naar de hemel, en zit aan de rechterhand van God, de almachtige Vader;
vandaar zal Hij komen om te oordelen de levenden en de doden.
Ik geloof in de Heilige Geest.
Ik geloof een heilige, algemene, christelijke kerk, de gemeenschap der heiligen;
vergeving van de zonden;
opstanding van het lichaam;
en een eeuwig leven.

Hiermee belijden we ons geloof in verbondenheid met de algemene christelijke kerk en de gereformeerde traditie. Hierbij zijn ook de volgende belijdenissen en leerstukken te noemen:

– Geloofsbelijdenis van Nicea;
– Geloofsbelijdenis van Athanasius;
– Heidelbergse Catechismus;
– Nederlandse geloofsbelijdenis;
– Dordtse Leerregels.

God is de Schepper van hemel en aarde. Hij is niet een vaag onpersoonlijk wezen, niet een ‘idee’ of een kracht, maar een Persoon, met wie we een relatie kunnen onderhouden.

Van de Heer is de aarde en alles wat daar leeft, de wereld en wie haar bewonen (Ps. 24). Groot is zijn trouw. Ook nadat de mens in zonde is gevallen, heeft God zich in zijn grote liefde over de wereld ontfermd en zijn eniggeboren Zoon gezonden, opdat eenieder die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.’

In de wereld liggen goed en kwaad door elkaar, ook in ons eigen leven. De gebrokenheid heeft onze relaties aangetast. De relatie met God, met onze medemens, met de schepping. Wij dragen daar mede schuld aan. We geloven dat God ons vergeeft, als wij die schuld eerlijk onder ogen zien en belijden.

God heeft zichzelf nergens duidelijker laten zien dan in Jezus Christus, geboren uit Israël. Hij was Gods Zoon in menselijke gedaante. In Hem is het Koninkrijk van God nabijgekomen. Hij kwam niet om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losgeld voor velen. Hij heeft ons liefgehad tot het einde, tot in de dood aan het kruis. Door zijn lijden en sterven heeft Hij de verzoening tussen God en mens tot stand gebracht.

Na drie dagen is Jezus opgestaan uit de dood. Met zijn opstanding nam Hij het menselijke bestaan mee uit de dood. Hij heeft alle macht ontvangen in de hemel en op de aarde. Hij is opgevaren naar zijn Vader in de hemel, waar Hij leeft om voor ons te bidden, totdat Hij terugkeert om levenden en doden rechtvaardig te oordelen en zijn Rijk definitief te vestigen. We leven in de verwachting van zijn komst. Door de opstanding van onze Heer geloven we dat de macht van het kwaad niet het laatste woord heeft, al weten we dat hij op aarde blijft rondgaan als een verscheurende leeuw.

De opstanding van Jezus Christus betekent dat wij mogen opstaan tot een nieuw leven. Het geloof is niet onze eigen verdienste, de Heilige Geest schenkt het ons. Hij herschept onze levens. Hij maakt dat ongelovigen gaan geloven en onwilligen zich bekeren. Hij bewerkt ook dat we met vreugde Jezus Christus gaan navolgen, God en onze naaste liefhebben.

Dankzij het werk van de Heilige Geest mogen we zoals vernieuwde mensen leven; Christus Jezus krijgt steeds meer gestalte in ons. Zo leren we de ander belangrijker te achten dan onszelf, we leren zeventigmaal zevenmaal vergeven. In het voetspoor van Jezus leren we oog te hebben voor het zwakke en kwetsbare in de samenleving. De weg van de navolging van Christus wordt met vallen en opstaan afgelegd, want we hebben nog vaak te kampen met onze zonden en gebreken.

De gemeente is de plaats waar God mensen samenroept rond de Bijbel en de sacramenten van Doop en Avondmaal. Daar vormt zich de gemeenschap waarin de vernieuwde levensstijl zichtbaar wordt. We komen er bij elkaar om God te danken, om te leren uit de Bijbel, om voorbede te doen en om te zien naar elkaar. Tegelijk zijn we ons bewust van onze gebreken, als mensen en als gemeenschap. Dat maakt ons nederig. Het verdiept ons besef dat we afhankelijk zijn van God. Alleen door zijn genade kunnen we bevrijd leven, vanuit geloof, hoop en liefde.

Kort voor zijn hemelvaart instrueerde Jezus zijn leerlingen: ‘Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat ik jullie opgedragen heb.’ Daarom maken we deze boodschap levensveranderende graag – via woorden en daden – bekend aan mensen die op onze weg komen.